Drukte op het pad

Dag 18 - Saltoluokta (0 km)

Het is heerlijk weer op deze rustdag. Het voelt een beetje zonde om dat niet te gebruiken om te lopen, maar het is eigenlijk ook wel heel fijn op een rustdag!

Het mountain station is een heel charmante plek met een hele relaxte atmosfeer. Ik doe wat inkopen in het kleine winkeltje, en een handwas (alles kan in de zon drogen). Ik loop een rondje langs het meer en bekijk een Sami kerk. Ik vind allerlei paddenstoelen die volgens Johan eetbaar zijn, maar probeer het toch maar niet uit. Er zitten veel mensen buiten rondom picknicktafels en ik zit daar het grootste gedeelte van de dag ook, boekje erbij, heerlijk.

Ik heb ontbijt, wafels, een biertje en avondeten, en dat allemaal voor berghut-prijzen dus het is maar goed dat we hier morgen weer weg gaan! Het diner is wel erg gezellig, ik zit met Amy aan een tafel met vier Zweden. Nog even in de sauna en dan lekker naar bed. 

Dag 19 - Saltoluokta - Kaitumkätje (22 km)

Gelukkig is het vandaag ook een mooie zonnige dag. Na een stevig ontbijt in het mountain station, gaat de reis verder. Op dit punt is de Kungsleden onderbroken: men moet eerst met de boot, en dan 30 km met de bus om de route weer op te pakken. Sommige mensen lopen om het stuk langs de weg, maar dat is niet zo interessant, best wel erg lang, en ook nog best gevaarlijk langs een kronkelende bergweg. Dus ik neem lekker de bus. Raar om na al dat lopen ineens weer in een voertuig te zitten!

Vanaf Vakkotavare gaat de route verder. Het is meteen steil omhoog langs een waterval. Best pittig na een rustdag en een zwaar ontbijt. Maar ik heb goede zin en als je steil omhoog gaat heb je snel goede uitzichten. De bergen zijn hier hoger dan de afgelopen weken, en ik voel me klein tussen al die granieten reuzen.

Tijdens een zeer rotsige afdaling door een berkenbos kan ik goed zien dat de herfst hier begonnen is, de bladeren kleuren al behoorlijk oranje. Beneden is een meer waar de laatste bootoversteek is. Er wachten al behoorlijk wat mensen aan de kant, en nadat we iemand met veel moeite naar de overkant hebben zien roeien, wachten Amy en ik ook maar op de motorboot. Deze komt vrij snel, maar neemt maar 4 mensen per keer mee, dus het duurt toch even. 

Aan de overkant is een hut, maar we willen nog even door om te gaan wildkamperen, het is immers heerlijk weer. Het is al half zes, maar door de late start vanwege de bus hebben we nog maar 14 km gelopen.

De eerste plek die we zien is al na 15 minuten, en we keuren hem af, niet vlak genoeg en te ver van water. Daarna duurt het echter best lang voordat we nog een plek vinden. Weer afgekeurd, te veel wind. De plekken daarna zijn ook allemaal niet goed, te klein, geen (stromend) water, te rotsig, te nat, of al bezet. Misschien zijn we wat te kritisch... Maar uiteindelijk vinden we de perfecte plek naast een rivier, zelfs met een bankje (plank op stenen). Al met al nog 8 km gelopen na de boot!

Dag 20 - Kaitumkätje - Lássajávri (16 km)

Vandaag dan echt een korter dagje, door het langer doorlopen gisteren. Dat bleek achteraf een zeer goede keus, want het is nu bewolkt en de uitzichten zijn ver te zoeken. Gelukkig is het wel grotendeels droog, en in de avond trekt het zelfs weer open. 

De route loopt de hele dag door een mooi rivierdal (Tjäktjajåkka), en daardoor is het relatief vlak, zeker in vergelijking met de steile klimmen van gisteren. Een gemoedelijke dag die snel voorbij gaat.

Om 14.00 komen we bij de Singistugorna hut, waar we binnen beschut zitten tegen de harde wind, en een lekker kopje thee drinken. Vandaag hebben we absoluut geen haast. Pas twee uur later lopen we de resterende 2 km naar een wildkampeerplek. Deze keer is de eerste die we zien meteen goedgekeurd!

Dag 21 -Lássajávri - Kebnekaise (12 km)

Ik word wakker omdat mijn tent bijna weg waait, er is een heuse storm ontstaan in de nacht. Het is echt net zo'n Nederlandse herfststorm, waarbij mensen van de fiets waaien. Ik ontbijt in de tent en wacht een poos af, maar het lijkt niet echt minder te worden. Dan toch maar opbreken.

Alles in de tent alvast in de tas pakken, extra goed beschermd tegen de regen. De slaapzak en de elektronica zitten in een waterdichte zak, en de rest in plastic zakken. Dan heb ik een vuilniszak in de rugzak waar alles dan weer in zit, en nog een hoes om de rugzak. Alles ingepakt en wel ga ik de tent uit en breek hem snel af, en dan  gaat hij als laatste aan de buitenkant van de rugzak.

Gelukkig is vandaag een korte dag, een detour van slechts 12 km naar het mountain station Kebnekaise. Deze ligt aan de voet van de hoogste berg van Zweden (Kebnekaise), 2096 m. De bedoeling is om die morgen te beklimmen, maar dan moet wel het weer opknappen. De voorspelling zegt dat het morgen beter is, daarom hadden we wat korte dagen naar hier gepland.

Het mountain station is enorm, er zijn wel 200 bedden. Ik kampeer echter, want zelfs een bed in een gedeelde kamer kost 100 euro per nacht. Veel mensen komen hier om de berg te beklimmen, en in het weekend is het extra druk. Er is geen weg naar het mountain station, maar sommigen laten zich per helikopter invliegen, beklimmen de berg, en gaan dan weer naar huis.